From Oostende with love.

 

Het mocht nog eens. Wij 2. Gewoon wij 2! We proberen het vaker in te plannen, maar er komt altijd wel iets tussen of we vinden het gewoon te veel gedoe en zien er tegenop om opvang te zoeken. Want ja, wij vinden onze kinderen met momenten behoorlijk vermoeiend, dus voelen we ons op voorhand al schuldig als we ze een weekendje bij de grootouders zouden droppen. En dan moeten ze hun hobby’s missen, wat we dan weer jammer vinden voor de kinderen. Maar momenten dat wij even alleen kunnen zijn heel schaars. Twee minuten op de pot zitten gaat zelfs niet zonder dat iemand je komt lastigvallen met één of ander wereldprobleem. Soms hebben ze zelfs niet echt iets nodig maar nemen ze een stoeltje en komen er gewoon gezellig bij zitten… Ik krijg zo stilletjes aan het vermoeden dat er bij onze kinderen een alarmbel afgaat van zodra wij het in ons hoofd halen om héél even iets voor onszelf te doen.  

Maar het tij begint te keren, mogelijkheden dienen zich aan… Sinds dit jaar zitten we met 2 scouts in huis en als die dan nog eens gelijktijdig op weekend gaan, zien we een opening. Zouden we…  Kunnen we… Yes, we can! Nog snel die jongste buiten werken en weg zijn we! (No worries, we hebben hem niet gewoon buiten gezet, maar hij mocht op verwenweekend bij oma en opa). Van vrijdagavond waren we kinderloos en de volgende ochtend zouden we naar zee vertrekken om 24u te gaan uitwaaien. Zo. Hard. Naar. Uitgekeken.
En dan staan we zaterdagochtend op, in een leeg en stil huis. Zen. Maar voor ik het weet worden mijn gedachten naar de kinderen gezogen. Zo vaak gevloekt op de chaos en het lawaai van die 3 energiebommen nog voor ik een kop koffie binnen heb en nu overvalt de stilte mij. Weemoed, gemis… zonendorst.
Crap, laat ons maar snel vertrekken om die gedachten te negeren.  

Prachtige hotelkamer, zicht op zee, jacuzzi, ruimtelijk. Kortom, “Dag hé, ik blijf hier dan wonen.” Dat. Lekker kuieren over het strand en door de stad. Zucht. Ik lijk wel zo’n windturbine, met elke windstoot voel ik mijn energiepijl stijgen. Lekker met z’n 2 hapje eten, koffietjes drinken en dan besef ik plots hoe raar het is om mij gewoon op één iemand te moeten focussen. Ik begrijp ineens een beetje waar dat lege-nest-syndroom vandaan komt. Overal waar wij komen zorgen die 3 bengels voor afleiding, bij een familiebezoek heb ik nog nooit een gesprek helemaal kunnen volgen, want er is er wel eentje die op de ander klopt, naar ’t toilet moet of tegen de grond gaat. Echt waar, dat is met estafette-aflossing-skills waar de broers Borlée nog wat van kunnen leren.   

En nu zit ik daar, tegenover Tom, met mijn volle aandacht op hem gericht. Een gesprek dat nog eens diep gaat. We hebben het over het werk, onze dromen en ambities. Ideeën borrelen op. Dit moeten we onderhouden, besef ik vlug! Want als we enkel nog in functie van de kinderen en het huishouden met elkaar praten, hebben we over 15 jaar geen gespreksstof meer.  

Dus genieten we. Van de tijd met elkaar, gewoon wij 2. Straks hebben we twee kinderen te desinfecteren en een derde kind met aandacht-afkick-verschijnselen. Dan mogen we ze ook weer knuffelen en kruipen we samen onder een dekentje op de zetel. Wij 2 is oké, maar dat hoeft niet te lang te duren.  

Relaties en kindershit, #oedoededa?

We zijn bijna 10 jaar getrouwd en hebben iets langer een relatie. 10 jaar… Ik vind dat al wel wat. Nee, dat ging niet altijd van een leien dakje en ja, we hebben wel behoorlijk wat gerealiseerd in die 10 jaar! Maar hoe doe je dat nu eigenlijk, een huwelijk 10 jaar volhouden? Er bestaat geen ideaal scenario, absoluut niet. Het is gewoon echt fucking hard werken. “Graag zien” is niet voor niets een werkwoord. Oké, dat klinkt misschien wat zwaar. En dat is het zeker niet altijd. Wat voor ons werkt, is humor. Dus lijst ik hier 10 relatietips op, te nemen met de nodige korrel zout.

  1. Begin aan kinderen
    Jep, kinderen verrijken je leven, sowieso! Is het niet met de shitload aan speelgoed, dan is het wel door de spiegel die ze je constant voorhouden. Je wordt er ook wat minder veeleisend van, dus plots vind je je partner ook aantrekkelijk in een slobbertrui vol snotvlekken.
  2. Begin niet aan kinderen
    Kinderen nemen plaats en tijd in. Dus dat is minder tijd voor elkaar. En wat is er heerlijker dan gewoon de deur uit te kunnen zonder eerst opvang voor je koters te moeten regelen? Go with the flow!
  3. Plan daten in je agenda
    Voor ons is het te laat, Shit got real weet je wel. Dus plannen we onze dates in de agenda, niks go with the flow. Toegegeven, totaal niet romantisch, maar dat lijkt mij beter dan niet daten.
  4. Lunch is the new dinner
    Trust me, lunchen is minder gedoe. Geen babysit nodig vermits de kinderen nog op school of in de crèche zitten, dus bovendien ook goedkoper.
  5. Doe niet aan genderhokjes
    Ik vind een man die helpt in het huishouden en bij de opvoeding van de kinderen een absolute meerwaarde! Is dat bij jullie niet zo en voelt dat voor beiden oké, gewoon blijven verder doen. Zo niet, dan stel ik toch even een herschikking van het takenpakket voor.
  6. Spiegel je niet aan anderen
    Ieder huisje heeft zijn kruisje. Timmer je eigen weg, niet die van een ander.
  7. Ga voor een crush op Ryan Gosling of Keira Knightley*
    Oké, trouwen is houwen, maar wat in ’t rond kijken kan geen kwaad, toch? Zolang je maar onthoudt dat er thuis een sappige biefstuk op je ligt te wachten. Al dan niet doorspekt met wat vetaders.
    *Afhankelijk van je voorkeur. Voorbeelden zijn louter indicatief, use your imagination.
  8. Communicatie is de sleutel
    Praat met elkaar. Je woont ten slotte samen onder 1 dak, zou zonde zijn om dat dan in stilte te doen. En zit het zo scheef dat je er niet uit geraakt, zoek dan hulp. Of dat nu bij een therapeut, de plaatselijke pastoor of je huiskat is, maakt niet uit. (Al zal de ene al wat efficiëntere hulp kunnen bieden dan de andere…)
  9. Let’s talk about sex
    2 keer per week, dat is toch het gemiddelde, niet waar? *Rolt eens met de ogen* Serieus?? Wederom, spiegel je niet aan anderen! Voor mij geldt er maar 1 vuistregel: kwaliteit boven kwantiteit! Aja, en nog iets: anticonceptie is niet alleen de verantwoordelijkheid van de vrouw. Dat moest ik ook nog even gezegd hebben.
  10. Have fun
    Door al dat timemanagement zou je het bijna vergeten, maar het leven hoort vooral plezant te zijn! Spring dus af en toe eens van die razende trein (niet letterlijk hé!) en doe iets leuks. Of je dat nu alleen doet, met je partner, met je gezin of met vrienden. Als het je batterijen maar oplaadt!